Martes, 26 Sep. 2017

Actualizado05:20:45 AM GMT

Estás en Especiais Festival portAmerica

Festival portAmerica

E ao final salvounos a herba! - Crónica portAmérica 2014

Correo-e Imprimir PDF

portAmérica 2014 - © Fotos Oscar PinalComplicado sintetizar vinte e un concertos, oito suspendidos por raios e vinte e catro pratos de alta cociña. Un Portamérica, o terceiro, accidentado con final feliz.

Reportaxe PortAmérica 2013

Correo-e Imprimir PDF

Unha reportaxe de Oscar Pinal para valminor.info.

O sábado no Portamérica

Correo-e Imprimir PDF

Arizona Baby - Foto Oscar PinalDespois do cartel do xoves, o do venres e o do sábado non conmovían moito pero o último día do PortAmérica abarrotouse o recinto como non, outra vez, con Vetusta Morla. Malia que a banda non traía novo disco e repetiu os éxitos de “Mapa” e “Un día en el mundo”, conseguiu xuntar de novo unha marea de fans loucos por cantar xa afónicos de corear a Supersubmarina. Molan os chimpos contaxiosos do vocalista Pucho, dun lado para outro, e ese espírito comprometido que puxo sobre as mans levantadas dos que escoitan pampos, con máis ganas de pasalo ben ca de indignarse, a frase de moda nas redes: “Dimitir, non é un nome ruso”. E un caramelo deixou para a despedida, ao outro lado da ría ao día seguinte habería unha sorpresa “Hasta aquí puedo leer”. ( O domingo tocaron en petit comité na sala Aturuxo de Bueu ).

Crónica do festival PortAmérica

Correo-e Imprimir PDF

Zoe en portAmérica 2012 - Imaxe Oscar Pinal

Repousadas as melodías e as patatas fritas con ketchup  (do posto de bocadillos con “pan recén feito” da área #gastro ) e mentres volvemos ver a Zoé (esta vez apenadamente non en directo, no youtube), escribimos sobre a primeira edición do Festival de Música e Ideas PortAmérica, unha conexión profesional e social daquel mundo que flota, entre o Atlántico e o Pacífico, fronte ao noso e este, que cree que resiste mellor, pero non.

O grupo mexicano, que aproveitou para comer por primeira vez marisco galego, ofreceu un concerto serio, rigoroso e intenso. Malia que a banda cantada por León Larregui ten xa 15 anos de historia, foi un descubrimento para moitos, inclusive nós. Letras empáticas escoitadas por bocas caladas agás as duns poucos incondicionais.