Mércores, 22 Nov. 2017

Actualizado12:46:23 PM GMT

Ciencia

O cerebro das persoas maiores, máis proclive ante as estafas e os enganos.

Correo-e Imprimir PDF

Aos anciáns mostráronselles imaxes de xente que transmitía confianza ou deshonestidade. Catalogaron ben ao primeiros pero confundiron as pistas faciais dos segundos. Na imaxe, Carlo Ponzi, o maior estafador da historia de EEUU. / Leslie Jones Collection/Boston Public LibraryQue haxa maior número de persoas de avanzada idade na estafa das preferentes e subordinadas de Nova Galicia Banco ou mesmo que o voto electoral dunha parte do electorado con mayor idade se decante por algúns candidatos/as que atesouran un pasado delictivo, podería ter explicación segundo un estudo realizado por investigadores de EEUU. As persoas maiores miran honestidade en rostros que os demais consideran de pouco fiar, sendo fáciles vítimas de estafas.

“Mateina, pero nunca lle puxen un dedo encima”

Correo-e Imprimir PDF

A violencia machista é o resultado dun intento de limitar pola forza a independencia feminina / MacnoleteUn estudo analiza as diferenzas psicolóxicas entre os homes que pegan ás súas mulleres e os que as asasinan.

Unha das teorías máis aceptadas para explicar por que os homes pegan e matan as súas mulleres atribúeo á posesividade sexual masculina. Este trazo froito da evolución está presente, aínda que en diferente grao, en practicamente todas as culturas do planeta e vai máis aló dos ciumes. Segundo varios estudos, esa característica reflicte a asunción por parte do home do seu dereito e autoridade para controlar o que percibe como seu e, desde este punto de vista, a violencia machista, o asasinato incluído, é o resultado dun intento de limitar pola forza a independencia feminina.

“Só volverei a España xubilado ou nun cadaleito”

Correo-e Imprimir PDF

O bioquímico David López traballa na Sociedade Hemholzt de Leipzig. CC-BY MateriaA crise cebouse coa ciencia, e os recortes en ciencia cebáronse, especialmente, cos programas dedicados a investigadores novos. O maior centro público de investigación en España, o CSIC, xa anunciou que non poderá convocar as súas bolsas JAE este ano, e a continuidade de o programa Ramón e Cajal, destinado a repatriar cerebros emigrados, está no aire. Ante esta situación, aos mozos investigadores quedan poucas opcións que non signifiquen emigrar ou deixar a ciencia. Tres deles explican a Materia como afrontan unha das maiores crises que viviu a ciencia española.

O papel electrónico flexible pode ser unha realidade en tres anos

Correo-e Imprimir PDF

Recreación dunha lámina de grafeno. / Jannik MeyerUn artigo mostra os pasos necesarios para que o grafeno sexa a base de tecnoloxías que van desde fármacos contra o cancro a comunicacións ultraveloces.

O grafeno é definido con frecuencia como un material milagroso. Este cristal de carbono de dúas dimensións combina unha forza inigualable cunha excepcional capacidade para transportar calor e electricidade ademais doutras moitas calidades inusitadas. A súa combinación de transparencia, condutividade e elasticidade convérteno nun material único para construír aparellos electrónicos flexibles, e estas calidades combinadas coa súa impermeabilidad fan que sexa o material ideal para cubrir superficies metálicas e protexelas da corrosión.

O fútbol golea á ciencia en orzamento

Correo-e Imprimir PDF

Un equipo descendido a Segunda, como o Vilarreal, contou con máis fondos o ano pasado que o maior centro español contra o cancro.

Un pequeno club de fútbol como o Vilarreal, que este ano non conseguiu sequera manterse en primeira división, conta cun orzamento anual superior ao do Centro Nacional de Investigacións Oncolóxicas (CNIO), o gran laboratorio da loita contra o cancro en España. E co que gaña unha estrela como Leo Messi, que rolda os 33 millóns de euros, sería posible manter durante un ano o Centro Nacional de Investigacións Cardiovasculares (CNIC), o “irmán” do CNIO dedicado ao estudo da outra gran causa de mortalidade no mundo occidental, as enfermidades cardiovasculares.

Pica na imaxe para ver a infografía e comparar os orzamentos arrastrando as caixas. Amanda Sullivan. TIV para Materia

O oito centros incluídos na comparación non son necesariamente os que teñen o maior orzamento de España. Elixíronse por ser distinguidos co Severo Ochoa, un programa creado o ano pasado polo Ministerio de Ciencia e Innovación para destacar aos centros españois máis competitivos a nivel internacional.

Nesta lista faltarían algunhas institucións como o Centro de Regulación Xenómica, con máis de 30 millóns de euros de orzamento é un dos mellores centros de investigación de España e a súa exclusión dos Severo Ochoa foi moi polémica. No entanto, a clasificación pode servir como exemplo dos recursos dedicados á excelencia científica fronte á excelencia futbolística.

INFOGRAFÍA | Ciencia na cola da liga dos orzamentos / TIV

Os clubs de fútbol, ao contrario que os grandes centros de investigación, son empresas privadas. Pero iso é certo a medias. Os poderes públicos sempre ofrecen un trato de favor aos clubs. Os equipos de primeira división, por exemplo, débenlle a Facenda 489 millóns de euros, 165 millóns máis que o dedicado ao programa de axudas do Plan Nacional de I+D+i e non son estraños os casos nos que os concellos avalan créditos para salvar ao equipo da cidade.

Unha última mostra do que son as prioridades e de como ven os políticos a ciencia e o fútbol é a comparecencia no Congreso pedida o ano pasado para que o Goberno explicase o soldo de 131.000 euros do director do Consorcio de Apoio á Investigación Biomédica en Rede (CAIBER), Joaquín Casariego. Entón, o deputado Miguel Barrachina cualificou este soldo de “disparatado”.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL